De middag van een faun van Etat Libre d'Orange: Een olfactorische dans tussen de droom en het vleselijke

Familie Olfactory: pittige aromatische

Uitvoernoten: Bergamot, kaneel, wierook

Hart Notes: Rosa, Iris, Jasmine

Achtergrondnoten: Mirra, leer, Benzoí

Parfumer: Ralf Schwieger

Launch: 2012

Alsof het opkomt van een symbolistische gedicht of een score van Debussy, wordt de middag van Faun van Etat Free d'Orange gepresenteerd als een parfum dat niet beperkt is tot het parfumeren van de huid, maar maakt het een fase. Scenario van een erotische, wilde, verwarrende en mooie droom. Het is een compositie die kunst, dans, poëzie en provocatie ademt. Het is een eerbetoon aan Nijinski, ja, maar ook een ode aan sensuele dieren, om zonder censuur en geheugen te verlangen die oplost als wierook in de lucht.

Sinds de eerste spray schittert de Bergamot als een flits van de zon tussen de bladeren. Maar het is geen frisse en conventionele uitvoer; Vervolgens verschijnt een omhullende kaneel, pittig, bijna bedwelmend, alsof de warmte van de middag zijn plaats beweerde. De wierook, dichte en eerbiedige, markeert een subtiel contrast, een sensuele schaduw die de sluier begint te weven tussen de echte en de droom. Het is alsof het parfum je uitnodigde om een mythologisch bos binnen te gaan waar alles kan gebeuren.

Het hart van deze geur is pure droom. Een fluweelachtige roos smelt met een stoffige en geavanceerde iris, terwijl de jasmijn die vleselijke en enigszins indomiterende nuance die sensualiteit roept zonder het vulgair te maken. Het is een bloemencentrum dat niet voorspelbaar is, maar verleidt door dubbelzinnigheid. Als een herinnering dat je niet weet of je leefde of ingebeeld hebt. Als een lichaam dat dia's tussen zijde en de naakte huid glijdt.

De achtergrond is waar magie zijn climax bereikt. Mirra, met haar harsachtige en bijna heilige zoetheid, creëert een verdovende sfeer. Het leer verschijnt als een primitieve gefluister, een echo van de faun-dans die nog steeds resoneert in de hete grond. Benjuí, met zijn balsamico en ambar, wikkelt alle compositie op een warme en aanhoudende wake. Hier wordt het parfum aanraakgeheugen, in een zucht die duurt, zelfs nadat het lichaam verdwenen is.

De middag van een faun wordt niet begrepen zonder een artistieke context. Geïnspireerd door het gedicht van Mallarmé en in het schandalige ballet dat Vaslav Nijinski in 1912 speelde, beweegt deze geur om dezelfde spanning tussen het sublieme en het vlesje te ruiken. In deze presentatie van Parijs waren critici verdeeld tussen verbazing en verontwaardiging: erotiek werd niet langer geïmpliceerd, maar geïncarneerd met expliciete verlangensbewegingen. En dat is precies de essentie van dit parfum: een open representatie van verlangen, lichaam en fantasie.

De samenwerking met MX Justin Vivian Bond brengt een eigentijdse laag, queer, die de regels van het geslacht afbreekt en ambiguïteit viert als een vorm van kunst. Dit parfum is geen mannelijk of vrouwelijk; Hij is enorm menselijk. Hij praat over de vrijheid van het lichaam, van plezier zonder etiketten, van het schandaal als een bestaande verklaring. Het is een olfactorische ervaring die ook politiek, poëtisch en diep sensorisch is.

Etat Free d'Orange, als een parfumperhuis, heeft overmatige en de provocatie van zijn natuurlijke taal, maar de middag van Faun is geen schreeuw: het is een fluistering dat je achtervolgt. Een geur die bij je blijft als de echo van een vochtige droom, zoals het parfum dat iemand op het kussen bij zonsopgang laat. Het gaat niet om alsjeblieft iedereen: het is op het punt een spelling te zijn die klaar is om te verdwalen.

Draging van deze geur is als dansen met gesloten ogen op een bosopening. Hoe de huid te laten herinneren wat de geest al is vergeten. Het is ongetwijfeld een parfum voor degenen die de lijn durven oversteken tussen het echte en het imaginaire. Voor degenen die weten dat Desire niet wordt uitgelegd: het ruikt. Het voelt. Je leeft.